خاتون نقطه ها

چرا کلمات ‌٬ این همه به تو نزدیک ترند و ُ من نیست ام ؟

                                                                  (( رضا براهنی ))

 یک شبانه روز

صبح :

نان و پنیر و چای تو

نامه های قدیمی ام را همه ـ

به زباله دان ریخت            و

آلوچه ها شکوفه دادند .

ظهر :

پرنده پر زد

کلاه تو را به آب داد

قایقی با سه سر نشین خندید   و

آلوچه ها شکوفه دادند .

بعد از ظهر :

چند بار گفت ام عینک ات را بردار ؟

خورشید به چشم های تو می ماند

ماه به آهو            و

آلوچه ها شکوفه دادند .

شب :

راوی کنار تو خوابید

می گویی نه ؟

از ستاره بپرس

و از آن دو خواهر دیوانه

می گویند :

            آلوچه ها شکوفه دادند !